part
Πάντα μου άρεσαν τα ταξίδια, ήθελα να γνωρίσω καινούρια μέρη, ανθρώπους, να γευτώ γεύσεις και να περιπλανηθώ με το μυαλό μου στο παρελθόν και στο παρόν του κάθε τόπου.
Έτσι και φέτος αποφάσισα να επισκεφτώ την Πελοπόννησο. Από την μια ήθελα τόσο πολύ να πάω και από την άλλη με τρόμαζε η διαδρομή, τα χιλιόμετρα ήταν τόσα πολλά… Στόχος μου ήταν να δω όσα μπορώ περισσότερα και προορισμός μου ήταν η Μονεμβασιά. Οπότε αφού το αποφάσισα στο μυαλό μου καιρός ήταν να το κάνω πράξη .
Το πρώτο βήμα ήταν να κλείσω ξενοδοχείο στον τόπο που είχα αποφασίσει να επισκεφτώ. Βρήκα το ξενοδοχείο που ήθελα με θέα τον βράχο της Μονεμβασιάς και ήδη το ταξίδι ξεκινούσε… έμενε μόνο η διαδρομή και δεν ήταν μικρή… κοντά στα 600 χιλιόμετρα σαν να πήγαινα στο εξωτερικό! Τα κόστη με το αυτοκίνητο μεγάλα, η βενζίνη στα ύψη, εάν βάλεις και τα διόδια δεν πρόκειται να το αποφασίσεις ποτέ.
Από την άλλη εμένα δεν μου αρέσει να ακολουθώ την εθνική οδό όταν ταξιδεύω , την βαριέμαι την διαδρομή, το μόνο που βλέπεις είναι τον αυτοκινητόδρομο και τα αυτοκίνητα. Χάνεις όλη την ομορφιά, την φύση και μέρη ονειρικά που δεν γνώριζες καν ότι υπάρχουν.
Και έπειτα ταξίδι για εμένα δεν είναι μόνο ο προορισμός αλλά και ότι μπορείς να δεις και να γευτείς από την διαδρομή και τα μέρη που θα περάσεις.
Φυσικά για να κάνεις ένα τέτοιο ταξίδι, θα πρέπει και ο συνοδοιπόρος σου σε αυτό το ταξίδι να έχει την ίδια τρέλα στο μυαλό και στην ψυχή και το ίδιο πάθος με εσένα για περιπέτεια . Και φυσικά να σε ακολουθήσει σε κάθε τρέλα που θα σου καρφωθεί στο μυαλό εκείνη την στιγμή και στο μέσο της διαδρομής για να δεις και εκείνο το μέρος που το είδες καθ οδόν και θα ήθελες να το επισκεφτείς.
Άλλωστε κάθε ταξίδι είναι σαν το κυνήγι του χαμένου θησαυρού ! Ψάχνοντας να βρεις μέρη και τοπία που θα σου κόψουν την ανάσα και θα κάνουν το μυαλό και την καρδιά σου να χαρεί σαν να βρήκες τον επόμενο παράδεισο επάνω στην γη. Τον δικό σου παράδεισο για εκείνη την στιγμή μέχρι να ανακαλύψεις τον επόμενο.
Οπότε με αυτές τι σκέψεις και με γνώμονα τι θέλω να κάνω και τι θέλω να δω έβαλα τον χάρτη κάτω και γνωρίζοντας την διαδρομή μέχρι την Θήβα μέσω Δομοκού και Μπράλο, διαδρομή υπέροχη με φοβερή φύση, βρήκα την υπόλοιπη διαδρομή.
Η σκέψη μου ήταν πως θα περάσω τον Ισθμό της Κορίνθου χωρίς διόδια. Η διαδρομή με περνούσε από Κακιά Σκάλα και από τα Ίσθμια. Αφού το τσέκαρα 2 με 3 φορές με το street view ήμουν έτοιμη για το μεγάλο ταξίδι!!
Η μεγάλη ημέρα έφτασε και εγώ στις 6:00 π.μ. με την παρέα μου ανεβήκαμε στο αυτοκίνητο και με προσμονή και με πολλή τρέλα ξεκινήσαμε για την νέα περιπέτεια που λεγόταν Πελοπόννησος.
Στόχος να δούμε και να εξερευνήσουμε όσα περισσότερα μέρη μπορούμε. Και για αυτό αποφασίσαμε πριν φτάσουμε στην Μονεμβασιά που θα μέναμε 3 ημέρες, να μείνουμε μια βραδιά στο Άργος και μια βραδιά στην Καρδαμύλη. Έτσι και το ταξίδι θα το σπάγαμε στην μέση και εμένα από την άλλη θα ξεδιψούσε το μυαλό μου από την επιθυμία στο να επισκεφτεί τα μέρη που θα διέσχιζα μέχρι να φτάσω στην Μονεμβασία.
Η παραλιακή διαδρομή μέχρι τα Ίσθμια υπέροχη, περάσαμε από Κινέτα και Αγίοι Θεόδωροι και η πρώτη όμορφη, υπέροχη έκπληξη ήταν σαν φτάσαμε στα Ίσθμια. Είχα δεν την γέφυρα στο street view αλλά δεν περίμενα αυτό που αντίκρισα… δεν το είχε πάρει το αυτί μου ποτέ, δεν ήξερα καν ότι υπάρχει!. Ήταν σαν να είχα ανακαλύψει κάτι υπέροχο, η γέφυρα που θα περνούσαμε απέναντι είναι βυθιζόμενη κατεβαίνει σε βάθος 11 μέτρων κάτω από το νερό για να μπορούν να περνούν τα πλοία που αποφασίζουν να διασχίσουν τον Ισθμό. Αλλά το πιο υπέροχο από όλα ήταν πως θα καταφέρναμε το απολαύσουμε αυτό το θέαμα με τα μάτια μας μιας και με το που φτάσαμε ο υπεύθυνος μας είπε πως σε λιγότερο από 20 λεπτά η γέφυρα θα βυθίζονταν για να περάσουν τα πλοία που θέλουν να διασχίσουν τον Ισθμό.
Αφού βγάλαμε φωτογραφίες, τραβήξαμε βίντεο και διασχίσαμε την γέφυρα πεζοί για να δούμε και μέσα από την γέφυρα τον ισθμό περάσαμε απέναντι με το αυτοκίνητο για να είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε την διαδρομή μας όταν αποφασίσουμε να φύγουμε .
Και επειδή χρειαζόμασταν ένα διάλειμμα από το ταξίδι που κάναμε μέχρι εκείνη την ώρα καθίσαμε σε ένα από τα 2 όμορφα καφέ – εστιατόρια που είναι στο σημείο για να ξεδιψάσουμε την πείνα μας και στο μυαλό αλλά και στο σώμα μας τρώγοντας και πίνοντας κάτι και βλέποντας παράλληλα το ωραίο θέαμα της βυθιζόμενης γέφυρας και μετέπειτα των πλοίων που διασχίζουν τον Ισθμό και τον κόσμο που είναι μέσα σε αυτά να μας χαιρετά.
Η έκπληξη μου όμως η μεγαλύτερη ήταν πως εκτός από Έλληνες είδα και πολλούς ξένους που ήταν στα Ίσθμια και θέλανε να περάσουν την γέφυρα για να συνεχίσουν όπως μου είπε μια Ιταλίδα για Αθήνα. Και έτσι κατάλαβα για μια ακόμη φορά πως οι ξένοι ανακαλύπτουν και γνωρίζουν περισσότερα μέρη για την πατρίδα μας από ότι γνωρίζουμε εμείς.
Και για μια ακόμη φορά σκέφτομαι πως εάν δεν ήθελα να αποφύγω τα διόδια λόγω του μεγάλου κόστους το οποίο ένα μέρος του ποσού το χρησιμοποίησα για να πληρώσω το ξενοδοχείο στο Άργος και έτσι να γνωρίσω και αυτή την πόλη δεν θα είχα ανακαλύψει μια υπέροχη διαδρομή με τόσο όμορφες εικόνες και μέρη όπως η βυθιζόμενη γέφυρα που δεν ήξερα καν πως υπάρχει.
Γιατί εάν το σκεφτείς και το ταξίδι είναι σαν ένα ποτό, εμείς αποφασίζουμε εάν θα το κάνουμε κοκτέιλ … ή θα το πιούμε σκέτο!