Από την πρώτη στιγμή που έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο για το συγκεκριμένο σημείο μαγεύτηκα τόσο πολύ από την εικόνα που το έβαλα σκοπό πως κάποια στιγμή εάν τα κατάφερνα έπρεπε να το επισκεφτώ.
Η στιγμή που προσδοκούσα έφτασε όταν αποφάσισα να επισκεφτώ την Πάργα. Το μυαλό από την στιγμή που αποφάσισα το ταξίδι είχε κάνει ήδη το πλάνο της επίσκεψης. Δεν με ένοιαζε εάν λοξοδρομούσα λιγάκι από την διαδρομή, ήδη εγώ βρισκόμουν εκεί και μαγευόμουν από το τοπίο, τις εικόνες, το νερό του ποταμού…
Η ημέρα που τελικά θα μπορούσα να δω από κοντά το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο της Νικόπολης έφτασε και εγώ μετά από μια μικρή βόλτα στην Κορωνησία, ένα ακόμη θαυμάσιο μέρος, και με προορισμό την Πάργα οδηγούσα προς το χωρίο Άγιος Γεώργιος.
Ακολουθώντας τις πινακίδες έφτασα σε αυτό το θαυμαστό όπως λένε αρχαίο έργο τεχνολογίας το οποίο κατασκευάστηκε στον ποταμό Λούρο από τον Οκταβιανό με σκοπό να υδροδοτήσει την Νικόπολη.
Βγαίνοντας από το αυτοκίνητο με συνεπήρε η ομορφιά του τοπίου μαζί με την μελωδία του νερού και το θρόισμα των δέντρων που υπήρχαν στο σημείο. Μπροστά μου αντίκριζα μια ζωγραφιά. Το μόνο που ήθελα ήταν να καθίσω στις όχθες του ποταμού και να περιπλανηθώ με την νου μου στην ιστορία αυτού του τόπου. Με τη φαντασία μου έφτιαχνα εικόνες μιας άλλης εποχής.Την ίδια στιγμή ζούσα το τώρα και το τότε. Ήταν σαν να βρισκόμουν σε όνειρο.
Την ησυχία αυτού του μοναδικού τοπίου την διέκοψε ένα ακόμη ζευγάρι ξένων τουριστών που ήρθε για να επισκεφτεί το μέρος.
