Τέλη Σεπτέμβρη και στην θάλασσα πια είναι λιγοστοί. Είναι σαν να βρίσκεσαι στον παράδεισο, έναν παράδεισο που έχει δημιουργήσει εκείνη την στιγμή η πλάση μόνο για εσένα και την αγάπη σου.
Κάθεσαι στην παραλία και κοιτάζεις με θαυμασμό το υπέροχο φθινοπωρινό τοπίο που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Η χρυσή άμμος λάμπει από τις αχτίδες του ηλίου που πέφτουν πάνω της, η θάλασσα είναι πεντακάθαρη και ζεστή και σε καλεί να πέσεις μέσα της για να χαϊδέψει το κορμί σου. Την ησυχία της στιγμής δεν την διακόπτει τίποτα παρά μόνο ο παφλασμός των μικρών κυμάτων που σκάνε μπροστά στα πόδια σου.
Κλείνεις τα μάτια σου και σκέφτεσαι : θεέ μου πόση ομορφιά!. Πόσο υπέροχη ωραία είναι αυτή η στιγμή.
Ανεπανάληπτα, μοναδικά συναισθήματα που τα ζεις τον Σεπτέμβρη. Γιατί η θάλασσα τότε είναι ακόμη πιο υπέροχα σαγηνευτική και πλανεύτρα. Και έτσι όπως την κοιτάζεις πριν έρθει ο χειμώνας θέλεις ναι νιώσεις για λίγο ακόμη το καλοκαίρι, θέλεις για μια ακόμη φορά να χαθείς στην αγκαλιά της για να χαϊδέψει το κορμί σου πριν έρθει το κρύο και ο χιονιάς. Και όπως βρίσκεσαι μέσα στην αγκαλιά της, της υπόσχεσαι ακόμη μια συνάντηση μαζί της, σύντομα…
Και καθώς φεύγεις και απομακρύνεσαι από εκείνη με ένα υπέροχα ζωγραφισμένο χαμόγελο στα χείλι για τις υπέροχες στιγμές που πέρασες κοντά της σκέφτεσαι την υπόσχεση που έδωσες και αναρωτιέσαι θα συμβεί; και σε πιάνει ήδη νοσταλγία…