Ένα ακόμη ταξιδάκι μέσα στο 2025 ήταν ήδη γεγονός. Αυτήν την φορά επιλέχτηκε ο υδάτινος παράδεισος της Λουτροθεραπείας τα Λουτρά Λουτρακίου ή τα γνωστά για πολλούς Πόζαρ που από ότι έχω διαβάσει στα Σλαβικά σημαίνει φωτιά – θερμότητα.
Η περίοδος ήταν ιδανική μιας και ήταν μέσα Μαΐου και η έξαψη του ταξιδιού είχε φτάσει στο ζενίθ.
Έτσι λοιπόν ένα ηλιόλουστο Σάββατο ξεκινήσαμε επιλέγοντας για μια ακόμη φορά να αποφύγουμε τα διόδια ακολουθώντας μια πανέμορφη διαδρομή.
Περάσαμε από Ελασσόνα στην συνέχεια φτάσαμε στον νομό Κοζάνης (όπου περάσαμε την υπέροχη υψηλή γέφυρα Σερβίων), συνεχίσαμε προς Πτολεμαΐδα όπου είδαμε οδηγώντας τα εργοστάσια του Λιγνίτη με τα φουγάρα τους και μπήκαμε στον τελικό μας προορισμό όταν αρχίσαμε να διασχίζουμε ένα μέρος της Λίμνης Βεγορίτιδας.
Όταν λοιπόν φτάσαμε κοντά στο χωριό Άρνισσα είχαμε δύο επιλογές ή να συνεχίσουμε για Πόζαρ ή να κάνουμε μια μικρή παράκαμψη για να δούμε ακόμη μια φορά για φέτος τον Παλιό Άγιο Αθανάσιο. Με είχε πιάσει έξαψη στην ιδέα του ότι θα τον επισκεπτόμουν μέσα στον ίδιο χρόνο ξανά και άνοιξη αυτή την φορά και θα τον έβλεπα ίσως λίγο λουλουδιασμένο.
Παρότι Σάββατο όμως δυστυχώς τα περισσότερα καταστήματα ήταν κλειστά και δεν υπήρχε ψυχή. Δεν χρειάστηκε καν να παρκάρουμε στο πάρκινγκ έξω, μπήκαμε κατευθείαν μέσα στο χωριό σταθμεύσαμε και κάναμε μια μικρή βόλτα. Τα πάντα σχεδόν ήταν κλειστά. Τα μαγαζάκια με τα σουβενίρ κλειστά, τα καφέ με τα τόσο ωραία τραπεζάκια τοποθετημένα έξω τον Φεβρουάριο το ίδιο. Κάναμε βόλτα μέσα σε ένα άδειο χωριό και ήταν σαν να γυρίζαμε ταινία με πρωταγωνιστές εμάς και μόνο. Λες και όλοι οι υπόλοιποι είχαν κρυφτεί για να γυριστεί το συγκεκριμένο πλάνο. Εμείς ο Παλιός Άγιος Αθανάσιος και ένας μεγαλόσωμο σκύλος που μας ακολουθούσε σε κάθε μας βήμα . Κατά την διάρκεια της βόλτας μόνο ένα αυτοκίνητο είδαμε να περνά και μια ταβέρνα ανοικτή όπου δεν είχε καθόλου κόσμο. Κατάλαβα ότι από την στιγμή που είχε κλείσει το χιονοδρομικό οι περισσότεροι είχαν φύγει.
Συνεχίσαμε για Πόζαρ. Φτάσαμε κοντά στις 13:00 και πριν πάμε στο δωμάτιο που είχαμε κλείσει στο χωρίο Λουτράκι το οποίο απέχει από τα λουτρά μόνο 3 χιλιόμετρα επισκεφτήκαμε τα Λουτρά.
Αφού παρκάραμε το αυτοκίνητο, κάναμε την βόλτα μας στο υπέροχο καταπράσινο τοπίο με τους καταρράκτες και τα τρεχούμενα νερά και βγάλαμε υπέροχες φωτογραφίες αποτυπώνοντας τις στιγμές μας.
Στην συνέχεια επισκεφθήκαμε και τις 3 εξωτερικές πισίνες που υπάρχουν. Η τρίτη μάλιστα είναι ολυμπιακών διαστάσεων. Εμείς αποφασίσαμε να απολαύσουμε το μπάνιο μας στην πρώτη πισίνα η οποία για εμένα είναι και η πιο όμορφη ίσως γιατί έχει την άμμο κάτω και φαίνεται πιο εξωπραγματική και έτσι βγάλαμε τα εισιτήρια μας τα οποία έχουν κόστος 3 € / άτομο για μισή ώρα. Να σημειώσω ότι το Σάββατο και η Κυριακή δεν είναι και οι πιο ιδανικές ημέρες γιατί έχει πάρα πολύ κόσμο.
Προτείνω εάν αποφασίσετε για 2ήμερο όπως κάναμε εμείς να επιλέξετε εάν θέλετε οικονομική διαμονή το Λουτράκι. Εκτός του ότι απέχει μόνο 3 χιλιόμετρα από τα Πόζαρ είναι ένα ζωντανό και όμορφο χωριό. Υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και καφέ και φυσικά πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο χωρίο αξίζει να επισκεφτείς και τα Γαλανά νερά. Είναι ένα φαράγγι με τρεχούμενο αρκετά δροσερό και καθαρό νερό στο οποίο σε κάποια σημεία σχηματίζονται βάθρες και όπως πέφτουν οι αχτίδες του ηλίου ανάμεσα από τα φυλλώματα των δέντρων τα νερά φαντάζουν γαλανά. Για να επισκεφτείτε το φαράγγι όπως και το Αγίασμα του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται εκεί υπάρχουν πινακίδες μέσα από το χωρίο και μπορείτε να πάτε με το αυτοκίνητο έως ένα σημείο αρκετά κοντά.
Ένα ακόμη πολύ όμορφο και ξεχωριστό μέρος που αξίζει να επισκεφτείς όταν βρεθείς στην περιοχή είναι και το χωριό Όρμα που είναι πολύ κοντά στα Λουτρά. Στην πλατεία του χωριού υπάρχουν πολλά ταβερνάκια και καφέ, η οποία περιτριγυρίζετε από τρεχούμενα νερά με μικρές γεφυρούλες τις οποίες τις έχουν στολίσει με μικρές γλάστρες γεμάτες λουλούδια και προσδίδουν ένα σκηνικό υπέροχα εκπληκτικό.
Μια επίσκεψη που προτείνω επίσης η οποία είναι και πολύ κοντά στην περιοχή είναι και η Αριδαία. Όταν είσαι εκεί διαπιστώνεις πως έχει τόσες πολλές ομορφιές ο τόπος αυτός που ένα είναι σίγουρο. Δεν θα σου μείνει καθόλου ανεκμετάλλευτος χρόνος κατά την διάρκεια του ταξιδιού σου και σίγουρα σύντομα θα θέλεις να επιστρέψεις για να τον ξανά επισκεφτείς.
