Αλήθεια το έχεις σκεφτεί;
Αναρωτιέμαι πραγματικά εάν καταλαβαίνεις ότι το μεγαλύτερό ποσοστό της συμπεριφοράς μου απέναντι σου εξαρτάται από το πως μου συμπεριφέρεσαι εσύ.
Σκέψου το πριν το πράξεις, λίγο καλύτερα πριν την επόμενη φορά.
Γιατί κάποια στιγμή εγώ θα σταματήσω να μιλώ, να σου αναλύω τι με πείραξε – επηρέασε αυτή την φορά, απλά θα αρχίσω να κλείνω μικροσκοπικά παράθυρα του εαυτού μου προς σε εσένα τα οποία εσύ δεν θα τα καταλάβεις άμεσα, ίσως ούτε και εγώ στην αρχή αλλά αυτά κάποια στιγμή τα παράθυρα θα γίνουν πόρτες, πόρτες κλειστές, ολόκλειστες και κλειδωμένες, θα υπάρξει σιωπή και τότε θα είναι πολύ αργά.
Εάν εσύ και εγώ από την άλλη δεν σκεφτούμε σφαιρικά και όχι μονόπλευρα την συμπεριφορά μας ο ένας απέναντι στον άλλο τότε δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουμε τα συναισθήματα που δημιουργούνται μέσα μας και κατά συνέπεια δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουμε και την συμπεριφορά που απορρέει από αυτά.
Γιατί πρέπει να συμπεριφερόμαστε όμορφα , τρυφερά και καλά ο ένας στον άλλο όχι μόνο όταν είμαστε οι δύο μας αλλά και όταν είμαστε με παρέα (άλλωστε εκεί φαίνεται και η πραγματική μας συμπεριφορά και το πόσο σεβόμαστε, εκτιμούμε και αγαπάμε ο ένας τον άλλο) γιατί συνήθως τα αγκάθια εμφανίζονται πάντα εκεί, ανάμεσα σε τρίτους… σκέψου το, να το σκεφτώ, να πράξεις για/και να πράξω…