Σκέψεις έρχονται και πάνε στο μυαλό μου. Οι σκέψεις που γίνονται λέξεις, λέξεις πολλές που δεν μπορώ να τις συγκρατήσω. Απλά περνάνε και χάνονται όπως πέφτει το νερό από ένα καταρράκτη και φεύγει. Λέξεις που θα μπορούσαν να πουν πολλά και άλλες φορές τίποτα.
Λέξεις που συνήθως εμφανίζονται σαν χείμαρρος στο μυαλό μου την νύχτα που ξαπλώνω, την νύχτα που έρχονται τα όνειρα, την νύχτα που το μυαλό φαντάζεται πολλά…
Λέξεις που θέλω να τις κάνω ιστορίες και να τις ζήσω…να τις ζήσω? Ναι, να τις ζήσω και ευθύς τα χείλι μου προφέρουν την λέξη Έρωτας.
Έρωτας…σκέφτομαι και οι λέξεις ξεχύνονται ξανά.στο μυαλό μου.
Πως τον φαντάζομαι? Τι ονειρεύομαι?
Έρωτας ψιθυρίζω … και σκέφτομαι ότι:
Έρωτας για εμένα είσαι εσύ, είναι τα μάτια σου που γίνονται σαν λαμπερά αστέρια όταν χαμογελάς.
Έρωτας είναι όταν βλέπω την μορφή σου που αχνοφαίνεται στην άκρη του δρόμου και κάνει την καρδία μου να σκιρτά.
Έρωτας είναι όταν ακούω την πιο αγαπημένη μελωδία στο αφτί μου, την φωνή σου.
Έρωτας είναι όταν νευριάζω τρελά μαζί σου και την ίδια στιγμή δεν μπορώ να σου θυμώσω και θυμώνω με τον εαυτό μου για αυτό.
Έρωτας είναι ο τρόπος με τον οποίο άγγιξες την καρδιά μου και την έκανες να σε αγαπά.
Έρωτας είναι το χαμόγελο που εμφανίζεται στα χείλι μου κάθε φορά που σε συναντώ.
Έρωτας είναι όλα αυτά που φαντάζομαι και όσα ακόμη δεν μπορώ καν να τα φανταστώ μαζί σου.
Έρωτας για εμένα είσαι εσύ…ναι εσύ.
Εσύ με εμπνέεις, εσύ με κάνεις να ονειρεύομαι, εσύ με έκανες να Σ’ αγαπώ.
Έρωτας.
ναι έρωτας.