Η απιστία

Στον έρωτα και στον πόλεμο όλα επιτρέπονται σκέφτηκα.

Αυτό σκέφτομαι…

Χθες

γιατί με ξύπνησες χθες? … κραυγή

Γιατί δεν με άφησες να κοιμάμαι , να συνεχίσω να βλέπω και να ζω αυτό το ωραίο όνειρο που είμαστε μαζί. Γιατί? κραυγή

Χθες…

Γιατί με έριξες από αυτό το ροζ συννεφάκι που πετούσα χθες… κραυγή

σε αυτό το σύννεφο που νόμιζα πως περπατούσαμε μαζί, χέρι χέρι, ερωτευμένοι,

χθες…

Χθες για εσένα, χθες για εμένα…τι είναι? κραυγή

Αυτό που ζω, αυτό που νιώθω… κραυγή… λέγε το νιώθεις? Το ζεις εσύ?

Εσύ, εσύ που μου λες τόσο ωραία λόγια … ΕΣΎ . Κραυγή!

Εσύ που χθες έκανες έρωτα μαζί μου και με κοιτούσες στα μάτια, εσύ. ΕΣΎΥΥΥΥ

Εσύ που λες πως Μ’ αγαπάς. Εσύυυυ

Πως μπόρεσες να κοιτάξεις και να βγεις με κάποια άλλη. Πως? Πως μπόρεσες να την κοιτάξεις στα μάτια όπως κοιτάζεις εμένα, να την φλερτάρεις, πως? Πως μπόρεσες να σκεφτείς να κάνεις έρωτα μαζί της. Πως? κραυγή

Πως μπόρεσες να με κοιτάς μέσα στα μάτια και να μου λες ψέμματα..ότι είσαι εδώ για εμένα…ότι δεν υπάρχει άλλη… Πως?

Και εγώ, εγώ … ζούσα σε ένα παράλληλο σύμπαν… εγώ , μέχρι εχθές. Γιατί?

Γιατί με ξύπνησες χθες. γέλιο, γέλιο πικρό. Χθες το έκανες χωρίς να το θες.

Με πλήγωσες, με πόνεσες, με τσάκισες, με γκρέμισες, έσπασες την καρδιά μου χιλιάδες κομμάτια… χθες!

Και περίμενες πως δεν θα αντιδράσω? Δεν θα φερθώ σε εσένα όπως φέρθηκες εσύ σε εμένα? Γέλιο πικρό

Όχι μωρό μου… όχι … στον έρωτα και στον πόλεμο όλα επιτρέπονται…

στο είπα … και αφού από τον έρωτα περάσαμε στον πόλεμο… το έκανα…!

τα έκαψα όλα… τα κατεδάφισα όλα, και στο διάβα μου κατέστρεψα και αυτό που ετοίμαζες, αυτή την παράλληλη αγάπη που ετοίμαζες… έγινα φωτιά, έγινα πυρκαγιά…

αυτό το ηφαίστειο που σε άγγιζε τα βράδια και σε έκανε να κραυγάζεις από πόθο τώρα θα σε κάψει… θα σε κάψει διαφορετικά αυτήν την φορά, ίσως έτσι νιώσεις λίγο τον πόνο και την πίκρα και το γιατί που ένιωσα και εγώ!

Και το νιώθεις…

αλλά είναι πια αργά… η απιστία έγινε… και δεν υπάρχει επιστροφή από αυτόν τον δρόμο που με έβαλες να περπατήσω. Ένας δρόμος χωρίς ψέμματα, χωρίς απιστία, χωρίς πίκρα και χωρίς πόνο στην καρδιά.

Μείνε εσύ εκεί τώρα…γιατί εγώ ξεκίνησα να βρω τον ήλιο, τον αληθινό, τον λαμπερό, αυτόν που ζεσταίνει τις καρδιές και σε κάνει να χαμογελάς ξανά

με έναν νέο έρωτα αυτήν την φορά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *